Selecties
Infectieziekten:
- MRSA : dekolonisatie* van een MRSA-positieve persoon : keuze tussen povidonjood en chloorhexidine, afhankelijk van het profiel van de patiënt en de gebruikelijke WZC-procedures.
| * Het volledige protocol voorgesteld door Hoge Gezondheidraad (zie HGR-9277, annex MRSA) is als volgt:
Gedurende 5 opeenvolgende dagen:
**(hetzij chloorhexidine of povidonjodium) |
Motivatie
- Dekolonisatieprocedure (zie rubriek "Selecties") volgens het advies van de Hoge Gezondheidsraad (zie HGR-9277, annex MRSA).
| Indicatie | ||
| MRSA dekolonisatie | ||
| Criteria voor de selectie | Werkzaamheid | |
| Veiligheid | ||
| Gebruiksgemak | ||
| Prijs | ||
| Expert consensus | + | |
Dosering
- mondbad (inclusief kunstgebitten) gedurende 5 dagen : drie maal per dag de mond spoelen gedurende 1 halve minuut met ongeveer 15 ml oplossing (onverdund).
In geval van nierfalen
- Aangezien de eliminatie bijna uitsluitend via de nieren verloopt, is het raadzaam om bij nierinsufficiëntie langdurig gebruik te vermijden.
De rubrieken hieronder verwijzen naar de geneesmiddelgroep waartoe het hier beschreven geneesmiddel behoort, indien deze beschikbaar zijn in het Gecommentarieerd Geneesmiddelen Repertorium.
- Men moet vermijden letsels van onduidelijke aard langdurig symptomatisch te behandelen, om de diagnose van ernstige aandoeningen niet te vertragen.
- Antiseptische mondspoelingen zijn te mijden bij patiënten die bestraald worden of in het verleden bestraald werden in het hoofd-halsgebied, wegens gevaar voor mucosale erosie.
- Mondspoelingen op basis van alcohol: langdurig gebruik moet worden vermeden, sommige studies suggereren een verhoogd risico van mondkanker.
- Povidon-jood: niet langdurig gebruiken wegens risico van joodresorptie.
- Chloorhexidine:
- In geval van afschilfering van het mondslijmvlies kan het gebruik van chloorhexidine doorgaans worden voortgezet door de oplossing met 50% te verdunnen. Soms is het noodzakelijk de behandeling te staken.
- Verkleuring van de tandplaque kan worden vermeden door eerst de tanden te poetsen met een klassieke tandpasta en daarna pas chloorhexidine te gebruiken.
- Gezien de onverenigbaarheid met anionische bestanddelen die vaak aanwezig zijn in traditionele tandpasta's: de tanden poetsen ofwel voordat chloorhexidine wordt gebruikt (en goed de mond spoelen), ofwel los van het gebruik van chloorhexidine.
- Orofaryngale lidocaïne: anesthesie van de tong of van de mond- en keelholte (zoals bij een mondspoeling) geeft een risico op onbedoeld slikken of bijten. Het is verstandig om de oplossing enkel aan te brengen op de pijnlijke letsels of om niet te eten of te drinken zolang het verdovende effect aanhoudt.
- Allergische reacties, zeker met lokale anesthetica, zelden met nystatine.
- Lokale anesthetica: slikstoornissen.
- Chloorhexidine: reversibele verkleuring van de tandaanslag, droge mond, pijn in de mond.
- Flurbiprofen:
- De hoeveelheid flurbiprofen in zuigtabletten en spray is laag. Bepaalde ernstige ongewenste effecten blijven echter mogelijk, ongeacht de ingenomen dosis (bv. allergische reacties).
- Mondirritatie, het gevoel van een droge mond, paresthesie van de mond, aften, spijsverteringssymptomen (bv. buikpijn, nausea, braken, diarree, flatulentie, dyspepsie), dysgeusie, hoofdpijn, vertigo, rash.
- Gevallen van het Stevens-Johnsonsyndroom en toxische epidermale necrolyse werden eveneens gemeld.
- Flurbiprofen is een substraat van CYP2C9 (zie Tabel Ic. in Inl.6.3.).
- Lidocaïne is een substraat van CYP1A2 (zie Tabel Ic. in Inl.6.3.).
- Kinderen (< 6 jaar) voor de meeste producten.
- Preparaten met lidocaïne: ernstige letsels van de mondmucosa.
- Flurbiprofen: deze van de NSAID's (zie 9.1. Niet-steroïdale anti-inflammatoire middelen) en gebruik bij kinderen; ernstige nierinsufficientie, ernstige leverinsufficiëntie (SKP).
Prijstabel